Caroline Mehlem

Als werkgever kun je ervoor kiezen om de financiële risico's van ziekte en arbeidsongeschiktheid van (ex-)werknemers zelf te dragen. Dit wordt eigenrisicodragerschap genoemd. Deze keuze kan financieel aantrekkelijk zijn en geeft je meer invloed op de re-integratie van (ex-)werknemers. Tegelijkertijd brengt eigenrisicodragerschap verantwoordelijkheden en risico's met zich mee. Wat houdt eigenrisicodragerschap voor de Ziektewet en WGA precies in? Welke voordelen biedt het en met welke valkuilen moet je als werkgever rekening houden? In deze blog leggen wij uit hoe eigenrisicodragerschap werkt en waar je op moet letten.

De Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam (hierna: OK) deed op 28 april 2026 uitspraak in een zaak van de Tijdelijke Ondernemingsraad (hierna: TOR) van de Dienst Identificatie en Screening Asielzoekers (hierna: DISA) (ECLI:NL:GHAMS:2026:1105). De OK oordeelde dat de TOR geen adviesrecht had bij het besluit dat de reorganisaties bij DISA en de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) gescheiden trajecten vormden, zonder overgang van personeel. Volgens de OK ging het om een besluit over de publiekrechtelijke taakverdeling tussen overheidsdiensten. Daarop is het primaat van de politiek van artikel 46d WOR van toepassing. Opvallend is wel dat de OK het besluitvormingsproces beoordeelde als ‘zeer onzorgvuldig’. Dit leidde echter niet tot een ander juridisch oordeel.

Het kabinet wil zorgen voor meer rust en duidelijkheid onder zelfstandigen en opdrachtgevers. Daarom heeft het kabinet op 1 oktober 2026 het conceptwetsvoorstel Zelfstandigenwet ter internetconsultatie voorgelegd. Met de Zelfstandigenwet geeft het kabinet antwoord op de vraag: wanneer kan ik in ieder geval met en als zelfstandige(n) werken? Met duidelijke spelregels, moet er een veilige haven ontstaan voor hen die aan deze spelregels voldoen. Wat houdt de Zelfstandigenwet precies in? En wat betekent dat voor opdrachtgevers?